-_-_---♥️ ♥️ ♥️---_-_-_نبودن هایی هست که هیچ بودنی جبرانشان نمی کند و آدمهایی هستند که هرگز تکرار نمی شوند و تو آنگونه ای مـــــــــــــــادرروزت مبارک_-_-_---♥️ ♥️ ♥️---_-_کلاس اولبابا آب دادبابا نان دادمادر را بیخیالحرفی از او نبودذهنمان مادی بارآمدتا در علوم راهنماییقلب راموتورخانه ارسال گلبولهای پول دوستیبدانیمو هیچگاهنپرسیمدر آن کلاسچرا زیباترین مفعولهمیشه غایب بودمادر؛ عشق دادعشق…؟جیبهاي خودراچنان سفت نگه داشته ایمکه احساس از قلبهایمان رفتبرچسبها: روز نوشت روز مادر

وکسی هنوز مرا به مادرم پس نداده . و شاید روزی دوباره صدایش را بشنوم که بگوید . مامان  بیدار شو تب داری؟ داری کابوس دنیا رو می بینی. 

کاش'>کاش فقط

ای کاش

چقدر دلم برات تنگ میشه 

تقدیم به تو که  همسر و همراه و همراز همیشگیه دنیامی ...روزت مبارک در تومن همینم  به خیالی ، همه کسبر لب تو ، سرخ در رگ تو ، سبز جاری م همچو نفس به درنگی اماهیچ کسم ، هیچ دور از تو .گمم آن چنان در تو که زیستن برای من کاری ست علی حدهبا این حال نمی دانم که چگونه و کی  برایت  مرده ام این تویی که در منی و من همانم ، هماننه آنچنان  بزرگ ونه آنچنان کوچکدرست قد مهربانیتو همین برای من کافیستبزرگم می کندو مایل به سمتی که شبیه هیچ سمتی نیستاز دیشب های چشمت/پلک وا کردمبا"دوستت دارم"هایی در دستروی لبه ی آسمانی پر ستاره بر بند این حوالی خوشبختکه حرف های توست/ دهان به دهانتاامروزهای "دوستت دارم"که حواسم را پرت می کندسمت جهانی که هندسی نیستگام که می گذاری دنیایم کج می شودسمت درختان سرو ، پای جوی آببه خواب می بری امدر خواب هایم رودی ستشبیه دست هایتکه از شانه هایم می ریزدو از گونه هایم بالا می رود اصلا حرف تو که می شودحرف در دهان می چرخد و روی لبهایم گم می شودمن ایستاده ام اینجامیان این همه حرف ربطکه ربطم دهد به تو به آفتابنزدیک تر بیا،من بی توبغضم... بغض ...سردم...سردکبریتی به من بدهروحم باروتقلبم بشکه ی دینامیت،از جرقه ای مشتعلم کنبوسه ای به من بدهداغ داغ داغمی خواهم با دهان گر گرفته بمیرمروی لب هایت که یکی پیرهن مرگ را بردوش می اندازدودیگری از تن در می آوردنویسنده:ابراهیم دررفته  برچسبها: نویسنده خودم, ابی, ابراهیم دررفته